EAR OF FOOLS : หูคนเขลา

ที่ที่ไม่มีใครเอื้อมถึง

คิดถึงคุณเพียงลำพังในห้องปิด

ปรารถนาให้เพดานสีขาวหม่นนั้นปริแตกออกเพื่อจะเห็นท้องฟ้ายามบ่ายอันเงียบเศร้า

ที่ที่ไม่มีใครเอื้อมถึง

โลกที่ผมไม่ให้คุณเข้าไป

คุณอยู่ที่นั่น เป็นคล้ายความฝันเลื่อนลอย

ซึ่งผมประดิษฐ์สร้างมาเฉพาะตัวผมเอง

คิดถึงคุณเพียงลำพังในห้องปิด

กับร่องรอยที่คุณทิ้งไว้

ขณะเก็บข้าวของจากไป

ที่ที่ไม่มีใครเอื้อมถึง

สุดท้ายคุณไปสู่ที่นั่น ซึ่งผมจะไม่มีวันเอื้อมถึง

ทิ้งผมไว้ในห้องซึ่งปิดตาย

ซึ่งลั่นดาลไว้โดยมือของผมเอง

...................................................

ชอบความเศร้าและเสียงแซกโซโฟนในเพลงนี้  จริงๆเพลงในอัลบั้มYARINDA AND FRIENDS โปร่งและแน่นพอจะฟังได้ในทุกเวลา แต่โดยส่วนตัวรู้สึกว่าเพลงนี้เหมาะกับยามบ่ายเศร้าๆ โดยแท้

นี่คือเพลงลูกทุ่งสุดแสนสามัญกระนั้นหรือ?

โปรดฟังอีกครังหนึ่ง !!! และอีกครั้งหนึ่ง

นอกจากเนื้อเพลงจะแรงสุดๆ (ว่าด้วยการเรียนไปปดวหัวมีผัวดีกว่า)

แต่ที่น่าสนใจที่สุดคือการที่เพลงนี้ขึ้นต้นด้วยทำนองลูกทุ่งภาคกลาง  ก่อนจะเข้าท่อนแยกด้วยทำนองแบบหมอลำ  แต่ที่น่าสนใจคือภายใต้ท่วงทำนองและรูปแบบหมอลำ เพลงนี้กลับร้องด้วยภาษาใต้!

เพลงนี้คือ cross culture ของวงการลูกทุ่งไทยที่ทำให้ฮิพฮอพลูทุ่งถึงกับต้องอายเพราะมัคือการกรธดดไปมาของเพลงพื้นบ้านจากหลากหลายภาค

เรไร รวงทอง เป็นหนึ่งในกลุ่มชาว ศรีวิชัยโชว์ ของเอกชัย ศรีวิชัย ที่ยึดหัวหาดเมืองใต้ไว้จนแทบหมดสิ้น และเพลงนี้แสดงความเก๋าของทีมแต่งเพลงของพี่เอก!!

ภายใต้ความสามํย ที่คือเพลงที่ทำให้ขนหูลุก!