EAR OF FOOLS : หูคนเขลา

ที่ที่ไม่มีใครเอื้อมถึง

คิดถึงคุณเพียงลำพังในห้องปิด

ปรารถนาให้เพดานสีขาวหม่นนั้นปริแตกออกเพื่อจะเห็นท้องฟ้ายามบ่ายอันเงียบเศร้า

ที่ที่ไม่มีใครเอื้อมถึง

โลกที่ผมไม่ให้คุณเข้าไป

คุณอยู่ที่นั่น เป็นคล้ายความฝันเลื่อนลอย

ซึ่งผมประดิษฐ์สร้างมาเฉพาะตัวผมเอง

คิดถึงคุณเพียงลำพังในห้องปิด

กับร่องรอยที่คุณทิ้งไว้

ขณะเก็บข้าวของจากไป

ที่ที่ไม่มีใครเอื้อมถึง

สุดท้ายคุณไปสู่ที่นั่น ซึ่งผมจะไม่มีวันเอื้อมถึง

ทิ้งผมไว้ในห้องซึ่งปิดตาย

ซึ่งลั่นดาลไว้โดยมือของผมเอง

...................................................

ชอบความเศร้าและเสียงแซกโซโฟนในเพลงนี้  จริงๆเพลงในอัลบั้มYARINDA AND FRIENDS โปร่งและแน่นพอจะฟังได้ในทุกเวลา แต่โดยส่วนตัวรู้สึกว่าเพลงนี้เหมาะกับยามบ่ายเศร้าๆ โดยแท้