EAR OF FOOLS : หูคนเขลา

มีเพลงรักเป็นพันล้านเพลงบนโลกนี้ แต่เพลงนี้เป้นหนึ่งเพลงรักที่ติดวนเวียนอยู่ในหูมาเนิ่นนาน

เพลงจากอัลบั้มมันดี อัลบั้มชุดแรกๆของน้าหมู พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ  น่าจะดัดแปลงจากเพลงพื้นเมือง มีเนื้อบางส่วนเป้นภาษลัวะ จริงๆนี่อาจเป็นเพียงแค่เพลงร้องจีบสาวธรรมดาๆเพลงหนึ่ง แต่โดยส่วนตัวผมรู้สึกว่า ถ้อยคำที่เลือกใช้นั้นทรงพลังมากๆ โดยเฉพาะท่อนสุดท้ายของเพลง

พี่บ่ได้สาวน้อย.. สิขุดดอยจนล้ม เก็บต้มเม็ดหิน เม็ดทรายดินเน่าเปื่อย จังข่อยเลิกรา

จำได้ว่าผมเด้ยินเพลงนี้ครั้งแรกสมัยมัธยม จากอัลบั้มรวมฮิต 15 ปี พงษ์เทพ  ครับ  

เนื้อเพลงจาก http://www.bloggang.com/viewblog.php?id=jaj2525&date=20-11-2007&group=3&gblog=31

ช.
จำจากจร ต้องนอนกลางดิน จำจากถิ่น ต้องกินกลางทราย
จำจากบ้านไปอยู่แดนไกล จำจากไป ด้วยใจจดจำ

ยามค่ำคืน ดึกคืนดำ ยามสายลมโบยโบก โกรกเหงื่อรินไหล
ไฟไม่กระจ่าง หนทางอำพรางมืดมน

เจื้อยไก่ฟ้า ปลุกป่าเตือนตน ยลนกกกฟานเกิ้ง กระเจิงซ้างซน
ยลเจ้าคนงาม น้ำใจรินไหลล่องลอย

ญ .
เชิญพี่ยา บ้านป่าดงดอย ไม่เลิศลอยเดินหมู่อยู่ตามยะถา
นานแล้วน้องนาน มันจนคนมีน้ำใจ (โอ้โอ่โอ่โอ้โอย..)

น้ำลำธารตกย้อยเงือกน้อยในไพร สดใสกระเซ็น ลงเคลื่อนคล้อยลอยเล่น
ย่ำเย็นเยื้องย่าง

ช.
คนใจเดียวผ้าเตี่ยวพันกาย มีหน้าไม้เป็นเพื่อนอยู่เรือนไม้ไผ่
ไฟคือผ้าห่มกันลมเมฆพรมจมดิน

ญ.
คนภูเขา ...... เขากิน ส่วยที่ดินส่วยข่า ..... เบี้ยไหม
เก็บทั้งครัวลุย ครัวย่อง ........

เก็บในตัวที่มีภาษี... ภาษีน้ำนม หวังขนมไหว้เจ้า หน้าหนาวเสียเงิน

ช.
คนใจเดียวผ้าเตี่ยวพันกาย เป่าใบไม้หาคู่ฟังดูรู้ความ
งามน้องกินข้าวกับแจ่วกินแล้วหรือไร

ญ
กินงาหอมสาวอ้อมเอียงอาย บ่าวพี่ชาย สวนกลับ สลับคำหวน
นวลน้องอายลอง.... คำนี้....

ช.
พี่บ่ได้สาวน้อย ขุดดอยจนล้ม เก็บต้มเม็ดหินเม็ดทรายดินเน่าเปื่อย
คอยเลิกรากัน (ฉันฮักเธอ)

ญ
ร้อยเอาพวงมาลัยส่งให้คนดอย ดอกสร้อยวาจา นกน้อยบินเริงร่า จูบฟ้าฝากดิน
ร้อยเอาพวงมาลัยส่งให้คนดอย ดอกสร้อยวาจา นกน้อยบินเริงร่า จูบฟ้าฝากดิน

(พี่บ่ได้สาวน้อย.. สิขุดดอยจนล้ม เก็บต้มเม็ดหิน เม็ดทรายดินเน่าเปื่อย จังข่อยเลิกรา)